Rozdział 5

*Z perspektywy Sashy*

- Harry, słuchaj. Lou mi powiedział coś... coś bardzo dla mnie ważnego. - krępowałam się.

- Hm? - Harry.

- Powiedział mi, że się o mnie martwi, bo ty miałeś wiele dziewczyn, z którymi szybko zrywałeś itp. i ja udawałam, że nic się nie dzieje, ale tak naprawdę, to to mnie zamartwia...

- Spokojnie, zaufaj mi, po prostu mi zaufaj... - przytulił mnie.

- Dobrze, chodźmy na dół do nich. Mm, co za zapachy, wy idźcie do masterchefa, czy coś hahaha.

- Hahahah, nie. - Zayn.

-Kto ostatni w basenie, ten jest debil! - zachęcał Harry. - Sasha, no chodź! Bo inaczej wrzucę cię tutaj! Haha.

- Nie, może później, okej? - wiedziałam, że to się źle skończy.

- Teraz! Dobra, idę po ciebie! Hahaha. - Harry nadal nie dawał mi spokoju.

- Harry, nie! Przestań! Harry! Aaaaa...- no i mnie wrzucił. - Topię się! Harry! Ha..*gaufbv*. - czułam, że opadam na dno.

- Jezus Maria! Harry! Debilu, ona nie umie pływać! Wyjmij ją! Natychmiast!!! - krzyczała przerażona Mary.

- Dzwońcie na pogotowie! - Liam.

- Boże! Sasha, SASHA! Obudź się, nie umieraj, nie! Wszystko będzie dobrze, Sasha. Będziesz żyła! Oddychaj! proszę! - Mary.

- Pogotowie już jest! - krzyczał Liam.

- Witam, co się stało? - lekarz.

- Ja... ja wrzuciłem ją do basenu dla żartów, ale nie wiedziałem, że ona nie umie pływać, naprawdę.

- Dobrze, ona ma za dużo wody w płucach, zawieziemy ją do szpitala i postaramy się tą wodę wyssać. Kto z państwa może z nami jechać? - spytał lekarz.

- Może ja pojadę? - Harry.

- Nie, na pewno nie ty, ja pojadę, a wy jedźcie samochodami.- Mary

- Dobrze, więc zapraszamy do karetki.- lekarz.

*15 min. później**w szpitalu*

- Ja pierdole, Harry! A JAK ONA UMRZE! Czy ty sobie wyobrażasz co wtedy nam zrobią jej rodzice?! Idioto! - Mary.

- MOŻESZ SIĘ KURWA W KOŃCU ZAMKNĄĆ?! ONA NIE UMRZE! WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE, TYLKO JUŻ SIĘ OGARNIJ, BO ZACZYNASZ MNIE WKURZAĆ! OD POCZĄTKU MNIE OSKARŻASZ, A JA NAWET NIE WIEDZIAŁEM, ŻE ONA NIE UMIE PŁYWAĆ! - Harry.

- Ej, spokojnie. Nie jesteście tu sami.- Olivia.

- Po prostu wkurza mnie to, że ona cały czas mnie oskarża!!! - Harry.

- Pani Sasha już się obudziła, wyssaliśmy jej wodę z płuc*, JEDNA osoba może do niej wejść.

- Ja wejdę, ona chyba nie chce ciebie na razie oglądać...- Mary.

- Odwal się.- wepchnął się Harry.- Cześć, jak się czujesz?

- Lepiej, lekarz powiedział, że jak będę się dobrze czuła, to jutro mnie wypuszczą. 

- Emm... Ja chciałem cie za to wszystko przeprosić, za to, że wrzuciłem cię do basenu itp.

- Nie ma sprawy, nie wiedziałeś o tym, że nie... nie umiem pływać. - Mary.

- Ale i tak nie powinienem.

- A tak w ogóle, Harry... WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO STARUCHU! DAŁEŚ SIĘ NABRAĆ! :D Hahahah.

- Happy Birthday To You, Happy Birthday To You. HAPPY BIRTHDAY HARRY! - zaczęli wszyscy śpiewać.

- O rany, z tego wszystkiego zapomniałem, boże drogi... - Harry. - Dziękuję. Czyli... chwila, ty umiesz pływać, tak?

- Owszem, haha. - Sasha.

- To zapraszam cię do jeziorka kochanie :) (przy szpitalu) - Harry.

- O nie nie nie! Harry, błagam cię nie! Harry haha! Nudzi ci się?! Aaa! Nie! O ty szujo, chodź tu cwaniaku, no chodź! Chodź się przytulić! no chodź kochanie!

- Nie nie nie, odejdź, ODEJDŹ! Achh, musiałaś, prawda?

- Taak, hahah. - przytulił mnie mocniej.

- Dobrze, to zapraszam wszystkich na dżamprezę o 20.00 z okazji moich urodzin! - Harry. 

- Z chęcią przyjdę, hahaha. - Sasha.

- To chodźmy na zakupy!

- Okej, ja, Harry i Mary jedziemy na zakupy, a reszta - przygotujcie dom. - "rozkazałam"

- Tak jest, kapitanie! - Lou.

*pół godz. później*

- Harry, idź po alkohol, a my z Mary pójdziemy po przekąski.

- Okej. - Harry.

- Hm, może ja zrobię moje koreczki, a Zayn'a poproszę, żeby zrobił karkówkę, co ty na to?

- Spoko, ja zrobię w takim razie sałatkę. Chodź po Harrego.
- Już gotowe! - Harry.

- Emm, słońce to nie miało być raz, dwa trzy... piętnaście butelek, tylko pięć i browary. Co za pijak... haha.

- No dopsze. 

- Noo, grzeczny chłopczyk.

- Ale sobie go "wychowałaś". Hahaha - Mary.

*1 godz. później*

- Ej! Zayn! Co z tą karkówką?

- Zaraz będzie gotowa! - Zayn.

- Spoko, Louis! Miałeś powiesić lampki, a nie się nimi bawić!

- No dobrze, ale one są takie... ŚWIĘCĄCE! Czyż nie?

- Naprawdę?! Niemożliwe, GENIUSZ.

- Ej! Już pierwsi goście są! Chodźcie! - Olivia.

- Dobra, plan jest taki: Ja, Harry i Louis otwieramy drzwi i zapraszamy do środka, rozumiecie? Tak? Dobra, to chodźcie.

- Cześć, zapraszamy do środ... CAROLINE?! Czego ty tutaj szukasz? - po co ona tu przylazła?!

- Przyszłam na imprezę, a co?

- Harry, możesz ją wyprosić? Bardzo proszę! - mówiłam mu na ucho.

- Caroline, przepraszam, ale niestety nie wejdziesz tutaj, cześć.
- Jesteś tego pewien? - zaczęła go całować, ale zaraz zaraz! ON SIĘ NIE OPIERAŁ!

- Harry! Przestań! HARRY!

- Caroline! Ty dziwko! Won stąd!!!!- Harry.

- Co to miało być?! 

- Przepraszam, nie mogłem jej się wyrwać, naprawdę przepraszam.

- Dobra, nie ważne.

*1 godz. później*

- Cześć! Witam wszystkich, jak się bawicie? Chciałem powiedzieć pewną rzecz... To... to jest moja dziewczyna, ma na imię Sasha, i dzięki niej tutaj jesteście, gdyby nie ona, zapomniałbym o swoich urodzinach. To tyle, bawcie się dalej.

- Kochanie, przestań mi tak schlebiać.

- Przestań, kocham cię. - Harry.

- Harry, Sasha jest sprawa, Caroline próbuje tu wejść, ale Olivia nie daje sobie z nią rady, błagam, chodźcie.

- Kurwa, czego ta dziwka jeszcze tu szuka. - byłam zbulwersowana.

- Caroline, kurwa mać. Do ciebie nie dociera, że nic do ciebie nie czuję? Mam dziewczynę, i grzecznie powiem spierdalaj, miłego wieczoru.

- Cześć Harry, cześć... E, nie ważne. - Caroline.

- Chodź, nie przejmuj się. - Harry.

- Nie mam zamiaru.

- O, cześć Harry. Kopelat! Co u ciebie słychać?

- Savannah?! To naprawdę ty?! Cześć! Dawno się nie widzieliśmy! Chodź pogadamy.

- EKHEM. - Czy on już o mnie zapomniał?

- A, właśnie. To jest moja dziewczyna, Sasha, Sasha to jest Savannah moja koleżanka.

- Dziewczyna? Aha, tak cześć.

- Ta, siema.

- Chodź Savannah, Sasha, zajmij się gośćmi.

- Mary, trzymaj mnie, bo zaraz jej oczy wydłubie!

- Ej, luzuj. Chodź potańczyć.

*pół godz. później*

- Harry, Harry? Harry?! Nigdzie go nie ma.

- Sprawdzałaś w ogródku? - Mary.

- Tak.

- A na górze, w pokojach?

- Nie.

- To chodź.

- Okej.

- Harry, gdzie jesteś? Kochanie? - szukałyśmy po pokojach.

- Dobra, został ostatni pokój, jeżeli go tam nie będzie, to się załamie.

- Otwieramy na trzy-cztery, okej? - Mary.

- Dobra, trzy... czte... ry... O kur...

- Ja pierdziele.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

* Nie wiem, nie pytajcie. Improwizowałam xD

Rozdział pisany z towarzyszącą mi czkawką. DZIĘKI.

Ciekawe, czy będzie się podobał. I... co będzie w ostatnim pokoju? Jak myślicie?

A tymczasem, CZEŚĆ :) :P